Links en rechts verschijnen er artikelen, campagnes en opiniestukken over hoe erg onze afhankelijkheid van Big Tech is. Helaas is ’tegen’ iets zijn een blokkerend partroon, we denken namelijk niet verder aan ‘wat dan wel’. We moeten zo snel mogelijk overstappen naar WAT DAN WEL.
Stel dat Big Tech daadwerkelijk weg is … wat is er dan wel? Hoe is de wereld veranderd? Zijn we beter geworden, is er meer perspectief, of zijn we nu alleen afhankelijk van andere partijen, of nemen we controle over ons eigen huis? Kunnen we dat betalen? Wat gaat er stuk en wat gaat er beter? Hoe ver zijn onze investeringshorizons.
Afstand tot Big Tech is slechts de eerste stap
Het probleem is namelijk zoveel anders dan big tech. Op de lange termijn is Big Tech irrelevant, een symptoom van jarenlang passief gedrag. En het kan elk moment irrelevant gemaakt worden. Easy! Door mensen, daadkracht, aanpoten en niet moeilijk doen over investeringen die tot nu toe nuttig waren. Dus prima die campagne en verontwaardiging (die we al 20 jaar aan zien komen), maar hou oog op de bal.
Van afhankelijk naar ware vrijheid en regie
De schuld geven aan een systeem die we zelf hebben gekozen is een beetje slachtoffergedrag toch? Dat kan beter. We zijn geen slachtoffer van big tech, we zijn niet verslaafd, we zijn niet machteloos. En als big tech echt het beste is wat de wereld met al dat kapitaal kan maken, dan hou ik me hart vast (spoiler, is niet zo)
Laten we kiezen voor een samenleving die niet gestuurd wordt door producten van 20 jaar oud, maar diensten die echt mensen in staat stellen om wendbaar, krachtig en vriendelijk met elkaar samen te werken, elkaar te beschermen en elkaars vrijheid te borgen. Welzijn, geen aandeel, liefdevol, geen kapitaal, krachtig, niet verslavend.
Klagen tegen ‘big tech’ is pasé, een zwaktebod. Het is tijd om te stoppen met miepen over de ander en tijd voor actie: zacht, daadkrachtig, empatisch en modern. Wan klagen is natuurlijk niet zo reeel. Ik wil daarom ook de discussie starten wat we dan WEL willen. Willen we dat de hele overheid en digitaal Nederlands trots gaat investeren op de één-op-één vervanging van 30 jaar producten?
Van ouwe meuk, naar nieuwe motor
Word, Excel, Klantrelatiesoftware, Personeelszakensoftware. Het zijn allemaal heel oude ‘concepten’ die soms werken, maar meestal een opeenstapeling zijn van tientallen jaren aan ‘wensen’ en ‘featuritis’ en nu alleen maar doorgrond kunnen worden door externe consultants. Hoe zou dat de nieuwe motor van een moderne overheid moeten worden?
Zo ook de onhebbelijke en principiële furie van de open source lobby. Ik ben absoluut voor openheid, zeker ook in software voor de overheid, maar met AI coden en de enorme bult aan code die er dagelijks wordt geproduceerd helpt transparantie niets aan accountability, rentmeesterschap, kwaliteit en garanties. EN JUIST DAT WILLEN WE.
Het verdienmodel van een product loskoppelen van de gebruikers is niet de oplossing op slechte verdienmodellen, slechte producten en slechte bedoelingen. Ook voor open source zijn er volksstammen van zogenaamde experts die goud garen spinnen, puur omdat producten en digitale diensten vanuit beginsel onbruikbaar en onvolwassen zijn.
De aanpak
Dus wat nu wel? Maak goeie grondbeginsels van: wat je nodig hebt, hoe je met informatie van mensen omgaat, hoe je kan zien dat dat goed gebeurd, hoe je wilt dat er geld verdient wordt (en ook hoe niet), hoe je onderlinge verbinding wilt garanderen, hoe je waarde voor waarde van diensten en producten kan vastleggen, maar ook hoe je een goed opdrachtgever of klant moet zijn.
Nu de overheid al een hele tijd 100% afhankelijk is van digitale technologie, waaronder veel is ingevuld door Big Tech is er vanuit De Moderne overheid nog een heel belangrijke vraag: Welk deel moeten we echt zelf doen, en zelf eigenaar van zijn, want het is simpel we TE belangrijk. Welke dingen mogen NOOIT speelbal zijn van externe factoren zoals de perikelen en regels van -onze huidige- partners?”
Wat we niet willen is intussen al best duidelijk in wetten, beleid en regels, maar die zijn meestal defensief geschreven en teveel naar een specifieke casus (zonder naam en rugnummers). Dus al dat spul moet samengevoegd worden en vertaald van “dit is illegaal” naar “DIT WILLEN WE”, en “DIT HEBBEN WE NODIG”.
Pas dan heeft de golf na ‘anti-big-tech’ echt zin.
Ga verder met dit artikel:
